Stosowanie miodu Manuka do opatrywania ran związanych z Zespółem Ehlersa – Danlosa (EDS)

Zespół Ehlersa-Danlosa i gojenie ran: uszkodzenia skóry w przypadku zaburzeń produkcji kolagenu.

Tekst jest tłumaczeniem artykułu pt.:
Honey Used to Treat Wound Related to Ehlers-Danlos Syndrome
Ehlers-Danlos Syndrome and Wound Healing: Injury in a Collagen Disorder
opublikowanego 16. kwietnia 2011 na portalu dotyczącym apiterapii http://apitherapy.blogspot.com/2011/04/honey-used-to-treat-wound-related-to.html, który jest streszczeniem publikacji pt. Ehlers-Danlos Syndrome and Wound Healing: Injury in a Collagen Disorder w czasopiśmie British Journal of Nursing

Tłumaczenie i redakcja: Redakcja leczeniemiodem.pl

Zespół Ehlersa-Danlosa (Ehlers-Danlos syndrome (EDS)) to rzadkie, dziedziczne zaburzenie dotyczące produkcji, jakości i wytrzymałości kolagenu. Może objawiać się na różne sposoby, wiele osób doświadcza hipermobilności stawów, a także cierpi z powodu delikatnej, zbyt elastycznej skóry.

Jeżeli w przypadku osoby z tą chorobą dojdzie do skaleczenia, może ono prowadzić do poważnego stłuczenia, rozwoju głębokiej rany, a także opóźnienia gojenia.

W przypadku omawianym w artykule, Lilly – 10-letnia dziewczynka, miała rozległą ranę na dolnej części nogi. Na problem z gojeniem wpłynęła słaba produkcja kolagenu przez organizm, związana z zespołem EDS, a także wysokie stężenie bakterii, które spowodowały dodatkową infekcję.

Miód Manuka w przypadku tej młodej pacjentki został wykorzystany w celu obniżenia ilości bakterii w ranie, a także by stymulować produkcję kolagenu.

Efektem tej interwencji było wyleczenie infekcji rany po dwóch tygodniach.

Działanie Miodu Manuka wydaje się być zatem korzystne w przypadku leczenia głębokich, zainfekowanych ran. Konieczne zatem są dalsze badania w celu określenia jego wartości w przypadku zespołu EDS.

Udział Lilly i jej rodziny w podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu leczenia, a także udział w przygotowaniu artykułu spowodował większe zrozumienie zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy. Miał również wpływ na poprawę związku i komunikacji pomiędzy pacjentem, a personelem medycznym oraz wzbogacił ich wspólne doświadczenia.